Posts

Willem Ritstier: Wills kracht

Willem Ritstier: Wills kracht (Nederland, 2017): 164 blz: Uitgeverij SubQ Willem Ritstier is scenarist en tekenaar. "Wills kracht" is zijn eerste graphic novel. Voor een eersteling is het een onvoorstelbaar goed boek.   Op een dag ontdekt Will, de vrouw van Willem een knobbeltje in haar borst. Het is het begin van een lange lijdensweg langs ziekenhuizen, specialisten en alternatieve genezers. Dit proces wordt in tekst en beeld met zeer veel zeggingskracht weergegeven. Willem Ritstier heeft er voor gekozen om in de gezichten die hij tekent geen verdere detaillering aan te brengen. Dit lijkt onmogelijk, maar door de uitgekiende weergave van gebaren en de bijbehorende teksten vergroot dit juist de kracht van de tekeningen.   "Wills kracht" komt zeer dicht bij mijn persoonlijke leefwereld. Ook bij mijn moeder werd een knobbeltje in haar borst ontdekt, en ook maakte zij de gang door ziekenhuizen en langs specialisten mee. In tegenstelling tot Will, koos mij...

Rodaan Al Galidi: Hoe ik talent voor het leven kreeg

Rodaan Al Galidi: Hoe ik talent voor het leven kreeg (Irak, 2016): 472 blz: Uitgeverij Jurgen Maas "Hoe ik talent voor het leven kreeg" wordt aangeprezen als zijnde een roman, maar eigenlijk is het een non-fictie boek waarin het leven van een vluchteling in een AZC (= asielzoekerscentrum) wordt beschreven.   Rodaan Al Galidi is in 1991 uit het Irak van Saddam Hoessein gevlucht. 7 jaar lang reisde hij rond de wereld, op de vlucht. In 1998 kwam hij in Nederland aan, waar hij in een AZC verbleef, totdat hij 9 jaar later een verblijfsvergunning kreeg.   Galidi beschrijft het leven in het AZC vol mededogen en met de nodige humor. Hij beschrijft de levens van talloze van zijn collega's, hoe die proberen te overleven, en ook hoe ze het personeel proberen voor de gek te houden.   Wat opvalt in het AZC, zijn de talloze regeltjes waaraan de vluchtelingen moeten voldoen. Een gewoon mens zou er gek van worden, maar de asielzoekers accepteren het als het onvermijdelijke. ...

Gerbrand Bakker: Jasper en zijn knecht

Gerbrand Bakker: Jasper en zijn knecht (Nederland, 2016): 391 blz: Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein nr 287 "Jasper en zijn knecht" is een deeltje uit de prestigieuze serie Privé-domein van uitgeverij de Arbeiderspers  waarin schrijvers over hun leven vertellen. Jasper is de hond van Gerbrand en met zijn knecht bedoelt hij zichzelf. In 2012 heeft Gerbrand een huis met een stuk grond gekocht in de Eifel.   Het boek is geschreven in de dagboekvorm en begint op 3 december 2014 en loopt ruim een jaar door.   Gerbrand is bekend geworden door een paar romans waarvan zijn debuutroman "Boven is het stil" waarschijnlijk de bekendste is. Nu lukt het hem al een hele tijd niet meer om aan een roman te werken en richt hij zich op dit dagboek.   In "Jasper en zijn knecht" wisselt Gerbrand dagboekaantekeningen af met beschouwende stukken over zichzelf. Hij schrijft daarbij over van alles: over de ontvangst van zijn boeken, over zijn vliegangst, ...

Eva Rovers: Boud

Eva Rovers: Boud: Het verzameld leven van Boudewijn Büch (Nederland, 2016): 475 blz: Uitgeverij Prometheus Ik ben nooit echt fan geweest van Boudewijn Büch en zijn werk. De twee boeken die ik van hem heb gelezen "Eilanden" en "Een boekenkast op reis" vond ik niet echt geweldig, maar zijn reisprogramma "De wereld van Boudewijn Büch" vond ik wel aardig. Toen ik afgelopen kerst de dikke biografie "Boud" over het leven en werk van Boudewijn Büch kreeg van mijn broer en zijn vriendin stond ik niet bepaald te springen om die te gaan lezen. Afgelopen week begon ik erin te lezen, en ik moet zeggen, al na 20 bladzijden was ik verkocht.   Boudewijn Büch was dichter, romanschrijver, journalist, verzamelaar, mediafenomeen en fantast. Over dat laatste zal ik beginnen. Gedurende zijn hele leven vertelde Boudewijn Büch verzonnen verhalen aan iedereen die het maar horen wilde: hij was de mooiste baby van de provincie, zijn vader was oorlogsheld, hi...

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst

Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst: deel 1 (Syrië, 2014): 158 blz: Vertaald door Toon Dohmen & Mariella Manfré (2015): Uitgeverij de Geus Een paar weken geleden was een vriend bij mij op bezoek en gaf hij mij het boek "De Arabier van de toekomst: deel 2" cadeau. Ik heb het diezelfde avond uitgelezen en was er erg enthousiast over. Ik heb meteen deel 1 gereserveerd bij de bibliotheek.   "De Arabier van de toekomst" is een graphic novel getekend en geschreven in het Frans door een Syriër die een Syrische vader en een Franse moeder heeft. Je zou het niet verwachten bij een Arabische schrijver, maar er zit erg veel humor in dit boek. In deel 1 is Riad een jongetje van de leeftijd van 2 tot 6 jaar oud. Het boek begint veelbelovend: Ik heet Riad. In 1980 was ik twee jaar oud en een ideale man: - Een dikke bos lang, platinablond haar - Goud glanzend - Verzorgd en gevoelig - Doordringende en zeer sprekende ogen - Smachtende lippen - Jong en onb...

A.L. Snijders: Vijf bijlen

A.L. Snijders: Vijf bijlen: 335 ZKV'S (Nederland, 2009): 657 blz: AFdH Uitgevers Ik heb de afgelopen weken de dikke bundel "Vijf bijlen" met daarin 335 ZKV'S (zeer korte verhalen) van A.L. Snijders gelezen. Ik had nog nooit iets van de beste man gelezen, maar wist wel dat collega-blogger Arjen van boeklog.info een groot fan van de man was.   Na 50 bladzijden had ik de neiging om het boek weg te leggen. Er gebeurde weinig bijzonders in zijn verhalen. Het zijn altijd kleine gebeurtenissen en alledaagse dingen waarover Snijders schrijft. Hij schrijft volstrekt pretentieloos, maar heeft een zeer goed oog voor de kleine dingen die ertoe doen.   Snijders is geboren in Amsterdam in 1937, maar is in 1971 verhuisd naar de Achterhoek. Hij reist wel nog vaak naar Amsterdam, vooral om zijn kinderen en kleinkinderen op te zoeken.   Toen ik wat verder kwam in het boek, merkte ik dat de alledaagsheid van de verhalen mij bijzonder aanspreekt. Nu eens niet een schrijver d...

Jonathan Safran Foer: Dieren eten

Jonathan Safran Foer: Dieren eten (Verenigde Staten, 2009): 279 blz: Vertaald door Otto Biersma & Onno Voorhoeve (2009): Uitgeverij Ambo/Manteau   Voordat Jonathan Safran Foer begon aan het schrijven van zijn boek over het eten van dieren wilde hij voor zichzelf en zijn gezin weten wat vlees is. Hij wilde het zo concreet en veelomvattend mogelijk weten. Waar komt het vandaan? Hoe wordt het geproduceerd? Hoe worden dieren behandeld, en in welke mate doet dat ertoe? Wat zijn de economische, maatschappelijke en milieueffecten van het eten van vlees?  Wat begon als een persoonlijke speurtocht leidde tot een onderzoek naar de bio-industrie. Foer kwam dingen te weten die hij als burger niet kon negeren en als schrijver niet voor zichzelf kon houden.  "Dieren eten" komt aan als een stomp in de maag. Het is een zeer overtuigend argument tegen het eten van vlees, maar vooral tegen de bio-industrie. Als zodanig vind ik "Dieren eten" een nog sterker boek dan ...